De kunst van het zien

Onze wereld lijkt soms wel veranderd in één grote grijze massa. Alles is zwart, wit, grijs of vijftig tinten beige; van de auto’s op straat tot de inrichting van onze huizen. Best gek eigenlijk, als je bedenkt dat wij als mens de gave hebben om al die verschillende kleuren te kunnen zien.

De natuur staat bomvol met prachtig licht en intense kleuren. Maar door de drukte, piepjes en bliepjes die continu onze aandacht opeisen, lopen we er zo makkelijk aan voorbij.

Hoe kleurloos en druk de wereld om ons heen ook wordt, hoe meer ik juist die kleuren, rust en dromerigheid opzoek. Of ik nu alweer een nieuwe kringloopvondst in een vrolijke kleur schilder of onze mooie wereld vastleg met mijn camera: ik word daar simpelweg ontzettend blij van.

De schilderijen van de impressionisten en het meesterlijke licht van oude meesters zoals Rembrandt en Vermeer zijn daarin mijn grootste inspiratiebronnen.

Want fotografie begint voor mij niet bij de nieuwste apparatuur, maar bij de kunst van het kijken. Bij weer leren zien wat er al is.

Hi, ik ben Willie.

Fotograaf, docent en hondenmens. Ik woon in Apeldoorn, aan de rand van het bos op de Veluwe met mijn mooie gezin en onze Barbet Bobby.

Het liefst ben ik buiten en zie elke dag als een cadeautje. Ik geniet enorm van lange wandelingen door de bossen en over de heide. Niet om zomaar een rondje te lopen met Bobby, maar uit nieuwsgierigheid. Al loop ik honderd keer langs dezelfde boom, door het veranderende licht zie ik steeds weer iets nieuws. Dat willen ontdekken en begrijpen zit eigenlijk in alles wat ik doe. Of ik nu buiten ben met m'n camera, in de keuken sta te koken of te bakken, of een goed gesprek voer met lieve vrienden.

Die manier van kijken is precies hoe ik fotografeer. Als je eenmaal ziet hoe bijzonder het daglicht zich beweegt, heb je geen ingewikkelde flitsers of een studio nodig. Gewoon het licht dat door het raam valt, of het mooie licht van de ondergaande zon.